Páginas

terça-feira, 3 de janeiro de 2012

O VALOR DA IGUALDADE

Aeroporto de Milán Malpensa. 27 de decembro de 2011, cerca das 11 da mañá.

— Buenos días

— Buongiorno, signore.

— Quiero cambiar estos euros españoles por euros italianos...

— Mi scusi, ha detto che vuole cambiare euri spagnoli per euri italiani? Ma non è possibile...

— ¿Que no es posible? Claro que es posible... Tenga 20 euros españoles y deme 20 euros italianos.

— Vuole che io gli dia 20 euri italiani per i suoi 20 euri spagnoli?

— Exacto.

O empregado italiano pensa que o viaxeiro español é un demente. Non quere problemas no traballo. Troca unha nota de vinte euros por outra.

— Va bene cosí? —pregunta o empregado italiano cun sorriso.

— Muy bien, gracias. ¿Ve cómo es fácil entenderse cuando hay voluntad? El resguardo, no lo olvide...

O italiano ve que o español lle acena para un scontrino. Fai unha operación de cambio de moeda no computador para que lle saia un comprobante. E no comprobante di que o cambio que lle ha dar é 19,74 euros... Mais o empregado está aínda máis convencido de que non vai xogarse o posto de traballo e pensa que xa porá el os 26 céntimos do seu bolso.

— Arrivederci, signore.

Tres horas máis tarde, o diálogo repítese en Eslovaquia, no aeroporto de Bratislava:

— Buenos días

— Dobrý deň, hovorite anglicky? [=Bo día, fala inglés?].

— Quería que me cambie estos euros españoles por euros eslovacos...

O caso do español demente chega a saír nos xornais de media Europa. Dedícase a trocar euros dun país en outro. Chegan a lle facer unha entrevista onde el explica:

— Equivócanse, eu non colecciono notas, colecciono comprobantes de cambio de moeda de todos os aeroportos. 

© Frantz Ferentz, 2012

Sem comentários: